Over mij
Als klein kind droomde ik ervan om schrijver te worden. Ik zie mijzelf nog op de zoldertrap zitten, op de middelste trede, met mijn benen bungelend boven het trapgat. Ik schreef kinderboekjes over van De Snorkels en hoopte dat mensen later ook míjn verhalen zouden lezen. Niet veel later maakte ik mijn eigen stripverhaaltjes: gekke verhalen verzinnen en plaatjes tekenen. Die creatieve kant verdween nooit helemaal, maar kreeg pas na een hele andere carrière weer de ruimte.
Het begon met het schrijven van persoonlijke verhalen, waarin ik met veel humor terugblikte op mijn eigen – niet perfecte – leven. Met twee kleine kinderen, een huishouden en een carrière bleek perfectie nastreven onmogelijk. Helemaal niets ging perfect. Kinderfeestjes, schoolreisjes, laat staan vakanties. Zo zwierde mijn jongste zoon op de camping de deur van de douchecabine open met de woorden: ‘Kijk allemaal naar mijn blote mama!’ Adem in. Adem uit. Door met humor woorden te geven aan imperfecte situaties kwam er lucht. En herkenbaarheid voor anderen. Je leest mijn verhalen terug op nietperfectgelukkig.nl
Toen ik de veertig passeerde, werd ik nieuwsgierig naar mijn eigen voorouders. Ik dook in de stamboom van mijn familie en begon een genealogisch onderzoek. Ik ontdekte dat mijn bet-bet-bet-bet-overgrootvader een seizoensarbeider was. Hij heeft huis en haard verlaten en ver gereisd, steeds op zoek naar werk.
Wat mij raakte, was de herkenning. Zijn zelfstandigheid, zijn manier van leven. Ik zag ineens iets van mijzelf terug, iets wat ik eerder niet zo duidelijk herkende in mijn directe familie. Met die kennis voelde ik mij niet meer zo… ánders. En tegelijk dacht ik: Wat had ik graag meer over hem geweten dan alleen zijn geboorte- en sterfdatum.
Daar, in dat besef, ontstond het idee voor Erfenisverhalen. Het schrijven van levensverhalen is voor mij een droomcombinatie: luisteren naar verhalen en die met zorg en aandacht vertalen naar een levensverhaal dat blijft. Niet om iemand op een voetstuk te plaatsen, maar om eerlijk vast te leggen wie iemand is en wat hij of zij wil doorgeven.
Iedere schrijver heeft zijn eigen stijl. Waar je die van mij aan herkent? Bij mij zit het grote vaak in het kleine. Ik vertel liever over de spanning van de dag vóór je huwelijk dan over de trouwdag zelf. Sommige herinneringen schrijf ik als beeldende scènes die je even terugbrengen naar dat moment in de tijd. Groots of bescheiden, serieus of met humor en alles ertussenin: ik schrijf altijd een verhaal dat bij jou past. Gevoelige onderwerpen vertaal ik met zorg naar woorden die jouw beleving en gevoel recht aandoen. En waar mogelijk plaats ik herinneringen in hun historische context, zonder er een geschiedenisboek van te maken.
Een Erfenisverhaal heeft altijd een duidelijke rode draad en een mooie kop en staart. Zo leest jouw levensverhaal als een pakkende biografie, waarin jij jezelf herkent en waarin kinderen en kleinkinderen later misschien ook iets van zichzelf ontdekken.
“Je hebt mijn leven goed weergegeven en er een mooie rode draad in gevonden. De titel vind ik heel treffend en je hebt woorden gegeven aan mijn verdriet.
Bedankt dat je naar me hebt geluisterd en mij op de juiste waarde hebt gezien.”
“Ilona was deelnemer in mijn Leerhuis voor Levensverhalen. Haar schrijfstijl is beeldend, met haar woord- en zinskeuze neemt ze je niet alleen mee naar de plek, maar laat je ook ruiken, proeven en voelen.
Passie en professionaliteit zijn de woorden die bij Ilona horen en met het werk dat ik van haar gezien heb kan ik niets anders zeggen: Ilona de Graaff is een steengoede biograaf.”
Twijfel je of een Erfenisverhaal bij jou past? Of wil je eerst even kennismaken?
Neem gerust contact met mij op. Ik luister graag.